Vorig jaar november kregen we klop met 5 -2 van RVW. Die smet moesten we snel kwijt! We begonnen daarom goed gemotiveerd aan de klus. Omdat in eerste instantie leek dat Saskia nog geblesseerd zou zijn, had Kevin een opstelling in elkaar gezet met Amber als laatste vrouw en Robin als rechtsachter om de snelle spitsen van RVW op te vangen. De vorige wedstrijd wisten die steeds onze verdediging te omzeilen. Met de vijf  achterhoedespeelsters en Romy is in de kleedkamer nog even goed de tactiek doorgesproken om die spitsen op te vangen.

Bij het verzamelen bleek Saskia toch in staat om mee te spelen en we hadden daarmee één hele reservespeelster. Omdat wedstrijd van de MA2 die van ons overlapte zouden er twee MA2 speelsters ons na ca 15 minuten komen versterken. Dat was nodig omdat er een aantal speelsters nog steeds last van de blessures van vorige week hadden. Die zijn helaas niet verschenen…

Het was zonnig maar er stond ook een erg koude snijdende harde wind. De eerste helft hadden we die mee, maar de wind was zo onvoorspelbaar dat er nogal wat passes op een verkeerde plek terecht kwamen.

Meteen vanaf het begin gingen beide ploegen er vol tegenaan. Het ging vrijwel gelijk op, maar als de RVW spitsen bij onze verdediging aankwamen werden ze prima opgevangen en geneutraliseerd. Na niet al te lange tijd wist Zoë met een kopbal het eerste doelpunt te zetten. Dat was niet helemaal zoals RVW gepland had. Toen ook Saskia weer op haar vertrouwde laatste vrouw plek ging spelen en Amber op de 10 ging spelen werd de druk van OVC toch te sterk voor RVW. Toen Amber in het strafschopgebied van achter neergelegd werd, wist Viona de penalty te benutten: 0 –2!

Na de rust zakte we iets in en speelden we wat minder alert. Hoe het kwam weet eigenlijk niemand, maar ineens braken er twee RVW spitsen door de verdediging. Romy kwam nog prima uit haar doel, maar het was al te laat: 1 – 2! Werd het toch nog spannend. Dat was het sein om er toch weer een schepje bovenop te doen. Na een paar fraaie acties en combinaties over de vleugels  en door het midden wist Zoë de voorzetten af te ronden met doelpunten. Ze bracht daarmee de uiteindelijke score op 1 – 4. Op zich een prima overwinning en ook overtuigend genoeg om het smetje van november weg te werken.  Dit was een mooi voorbeeld van een overwinning door er als een team te staan!  Opnieuw een stap op weg naar het kampioenschap!